Pejzaż z herbatą w dłoniach

dłonie na końcach rękawa trzymające kubek zalany listopadem złote opary nacierające usta nasiąknięte jesiennymi barwami czerwieni szkliste i jakże przejrzyste jeziorną tonią szeroko otwarte źrenice rzęsy trzcinowiskiem zaporą od wiatru niosącego spłoszone liście nad tobą złoty rogal zahaczając o róg pościeli rozsypuje okruchy między piersiami opuszkami ustom podajesz zanurzając smaki w siwej przestrzeni mgły chłodem godzin wczesnych rozgrzewasz palce na krawędziach ciała pierzem oszroniona w nagim puchu wyciągasz ramiona prężąc się jak pieszczony kot... ...malowałem obraz zapatrzony w płomienie oczekując porannego słońca istoto mych myśli nad którą nie mogę się nadziwić istnienia jestem w potrzasku z którego nie chcę się wydostać a ty zwyczajnie czytałaś mnie w dół schodząc po schodach podeszłaś bliżej przytuliłaś oczy zakryłaś i poprosiłaś żebym zaniósł na rękach żeby stopą nie dłużyła się droga do poddaszy nieba z którego uciekłaś za moim głosem