Poeci...

...ni ludzie ni anioły czy też diabły bliżej kosmity ich pochodzenie piszą słowa nie zaklęte a proste takie co mija się codziennie i nie zauważa jak potrafią być wielkie kiedy są przeznaczeniem albo ziemią na której zmieniają się w kwiaty tu dzież w popiół ponoć czują coś więcej ale to mit są powszedni jak kromka chleba jak wyświechtany kawałek nieba najczęściej we mgle albo w złotym widoku zgniłej jesieni którą noszą od dzieciństwa z małą różnicą oni to widzią kiedy inni przechodzą obojętni dalej i dalej gdziekolwiek żeby było lepiej i Bóg nie dał im talentu jest zbyt wielu takich co chodzą do knajp burdeli albo całą miłość przelewają na zwierzęta i łączy ich zazwyczaj jedno samotność po byciu człowiekiem którą się zaktusili podczas kolacji dla wszystkich przyjaciół i tym podobnych obywateli czy są rybakiem ? wątpię raczej są rybą wyrzuconą przez fale własnej nadinterpretacji na margines przeczytanych książek obejrzanych filmów i romantyzmu którego im zazdroszczę ja... litera wskrzeszona ciężarem palców które opadają czernią na białe kartki ...poeci to śmieci których można podzielić na szkło metal i papier czasem na odpady wielkogabarytowe