Wątłość

zbyt delikatna do dźwigania życia pod ciężarem spojrzeń prawie nie oddycha ale chce być więc byt wypina co ma najlepsze wabi uśmiechy młodzieńcze i wieprze co ślinią się na widok falujących piersi rankami szuka przemalowanych oczu ustami spuchniętymi od czerwieni dotyka lustra gładzi twarz zamykając oczy znika chwila by pomarzyć o krainie OZ czasem się zdarzy że przechodzi małymi drzwiami na drugą stronę planety niestety grawitacja ciągnie za włosy ból otwiera życiowe priorytety spada w dół na zimną podłogę jeszcze niedawno chodziła na spacery z matką do ojca który ma dwie daty niespłaconą hipotekę i wycieczkę gratis w stronę nieba ...nie dojechał poszedł pod pociąg... teraz z piekła przynosi kwiaty zbyt delikatne dla kobiet które zniszczyło życie