Zaburzenia

liczenie owiec nie zapowiada snu ślepe stado idzie nad przepaść w ciemności i Bóg niewiele widzi jeden dwa trzy cztery w hipnozie mniej boli leżąc na plecach rozdrapuję bezsennością sufit spada mrok po ścianach rzeźbiąc niekształtne postacie wleką się w nieładzie coraz bliżej zakradając się pod oczy schadzka z myślami stanęła w martwym punkcie zabawa przeradza się w psychozomimetyczny uśmiech stado znikło nad krawędzią stoi ślepy pasterz do ust przykłada fujarkę zaczyna grać na niebie wyłania się prześwit błękitnieje powoli nieśmiało otwieram oczy mleczna droga daleko za nami