Przejazdem

Dryfując na falach przypływów i odpływów wynurzamy się nadzy i bezbronni poddając bez reszty prastarym rytuałom docieramy do ciemności by odzyskać światło przemierzam niezliczone rzeki czasu przeciekającego przez palce by przymierzyć kolejny skafander uszyty na miarę i znowu próbuje dogonić to stare tłuste słońce ale tylko przylepiłem się do powierzchni nieskończoności to, co wczoraj wydawało mi się wieczne dziś jest w stanie rozkładu grzebie w ziemi fragmenty czarnego płótna upijając się posmakiem kruchego wspomnienia chwil, które kiedyś zatrzymały czas czy gdyby czas staną teraz w miejscu zapomniałbym o tym, że byłaś jak sen?