Kołysanka-przebudzanka

Żeby tak obudzić się i wyjść przed próg, zachłysnąć się porankiem, ogrzać serce słońca czerwienią i powiedzieć, że to był tylko sen. Wszystko co złe, co było jakąś nocną marą, zapomnieć i tylko to dobre pamiętać, że człowiek człowiekowi owcą, że wszystko spoko i szacun wzajemny i tylko radość i miłość, no może tak tylko trochę smutku do przyprawy. Przeciągnąć się, ziewnąć, pogłaskać Burka co skacze i merda ogonem, nie zamykając drzwi pójść na spacer posłuchać trzmiela i cykady i pozdrowić skowronki na niebie. Sąsiadce, która właśnie wywiesiła pranie, pomachać, zadziwić się nad nowo pomalowanym płotem, przywitać pana listonosza, a pani sklepowej powiedzieć jakiś komplemencik, uśmiechnąć się do dzieci idących do szkoły, ach tak sobie pożyć, jak w czeskiej bajce. A kiedy budzik zapika i skończy szkaradnie tą sielankę, przewrócić się na drugi bok i po prostu zaspać do roboty, zapomnieć tramwaje komóry kompy i nety, śnić dalej i wyjść przed próg, zachłysnąć się porankiem, ogrzać serce słońca czerwienią i powiedzieć, że to był tylko sen.