pada deszcz do serca pada deszcz zmoknięty świat i ptaków mokry szept w gałęziach śpi uśpiony szeptem wiatr a drzewo drży i drży zmoknięty ptak przez mokre szkło zagląda szara mgła a w oku lśni tęsknoty srebrna łza smutek jak noc zapukał dziś do drzwi czy to przez deszcz czy może letnie sny zrodzone z fal pieszczących morski brzeg gorący piach i twój perlisty śmiech odwracam wzrok niech wiersz osuszy łzy w wersach jest czar utkany z tamtych dni rozproszy mgły poezja naszych serc a deszcz niech śpi gdy czasem rządzi wiersz Andrzej Iwanowicz, luty 2026r.