nad morzem słońce się pochyla rzucając złoty ciepły blask na plaży śmieje się dziewczyna jej włosy plącze psotny wiatr latawiec wzbija się w obłoki po wodzie płynie jego cień fale z żaglówką się ścigają biegną jak piękny letni sen na wydmach sosny się kołyszą jak żagiel co odpływa w dal podążam za nim tęsknym wzrokiem znika w szmaragdzie mknących fal chmury różami zakwitają z lasu nadciąga cichy zmierzch odkładam na bok wieczne pióro przegapić zachód to już grzech spektakl porywa i zachwyca milknie na plaży morska brać bo taka jedna piękna chwila na zawsze może serce skraść tonie w głębinach dzień dzisiejszy fale spłukują jego ślad a mnie się łezka w oku kręci w dali rozkwita srebrny kwiat