Podróż - żonie

zabiorę ciebie w podróż do nieba do moich marzeń otworzę drzwi przypnę ci skrzydła i polecimy w różowe sny na złotej plaży zbuduję arkę z zachodów słońca i szumu fal i popłyniemy bezkresnym morzem w szczęśliwą dal na wyspę ciszy i zapomnienia gdzie miłość nocą przychodzi z gwiazd dzień wita złotym ciepłym promieniem i drzemie czas spełnimy wszystkie nasze marzenia w świecie gdzie nigdy nie więdną bzy przeklęte chwile wrócą do cienia nie będzie krwi nie będzie wojen ani przemocy tylko motyle i ptaków śpiew moje marzenia są blisko raju tam milknie gniew miłość w nich kwitnie jak polne maki można ją zrywać wśród łanów zbóż a ciernie kłują tylko w ogrodzie w obronie róż