wiosenny spacer

rozbawiła mnie stokrotka taka mała biała trzpiotka zapatrzona na wschód słońca taka krucha taka drżąca białe płatki rozłożyła oczko żółte przymrużyła co u licha wyszeptała patrzcie mokra jestem cała zimna rosa dzisiaj z rana a ja jestem nieubrana nie mam listka parasola chyba będę zaraz chora krokus główkę żółtą schylił mówiąc bąk mnie już zapylił a poranki takie chłodne dzieci mogą być bezpłodne na to narcyz się odzywa wczesną wiosną tak już bywa ale rosa jak diamenty ja tam jestem wniebowzięty ach popatrzcie moi mili płatki moje w takiej chwili najpiękniejsze są na świecie drugich takich nie znajdziecie słońce oko otworzyło i polankę ozłociło krokus uniósł dumnie głowę nie odezwał się już słowem i stokrotka trzpiotka mała w słońcu nagle drżeć przestała tylko narcyz nagle zbladł bo mu ktoś diamenty skradł a po parkach i po lasach pani wiosna boso hasa budzi kwiaty budzi drzewa wstawać śpiochy wiosna śpiewa wszystko wkoło już rozkwita ciepły wiatr przechodniów wita zaraz będzie kolorowo witaj wiosno pól królowo Andrzej Iwanowicz, 13.03.2026r.