wiosenny spacer

rozbawiła mnie stokrotka
taka mała biała trzpiotka
zapatrzona na wschód słońca
taka krucha taka drżąca

białe płatki rozłożyła
oczko żółte przymrużyła
co u licha wyszeptała
patrzcie mokra jestem cała

zimna rosa dzisiaj z rana
a ja jestem nieubrana
nie mam listka parasola
chyba będę zaraz chora

krokus główkę żółtą schylił
mówiąc bąk mnie już zapylił
a poranki takie chłodne
dzieci mogą być bezpłodne

na to narcyz się odzywa
wczesną wiosną tak już bywa
ale rosa jak diamenty
ja tam jestem wniebowzięty


ach popatrzcie moi mili
płatki moje w takiej chwili
najpiękniejsze są na świecie
drugich takich nie znajdziecie

słońce oko otworzyło
i polankę ozłociło
krokus uniósł dumnie głowę
nie odezwał się już słowem

i stokrotka trzpiotka mała
w słońcu nagle drżeć przestała
tylko narcyz nagle zbladł
bo mu ktoś diamenty skradł

a po parkach i po lasach
pani wiosna boso hasa
budzi kwiaty budzi drzewa
wstawać śpiochy wiosna śpiewa

wszystko wkoło już rozkwita
ciepły wiatr przechodniów wita
zaraz będzie kolorowo
witaj wiosno pól królowo

Andrzej Iwanowicz, 13.03.2026r.