Pojawił się niczym demon wysyłający swoich posłańców niosących śmierć i zniszczenie. Dzień był cichy i pogodny kiedy śmierć rozpoczęła swój diabelski taniec. Przerażenie ogarnęło ludzi, pociski niczym kruki raniły i rozrywały ciała. Krew zmieszana z łzami sprawiła, że rynek zapłonął czerwienią. W gasnących spojrzeniach ból mieszał się z niedowierzeniem, niewinność spłynęła po bruku. Na placu zapłakany anioł zbierając rozszarpane dusze, spogląda w niebo. Pytając ze smutkiem – dlaczego ? To nie był ich czas, mieli wiosnę w sercu. Niebo zapłakało, łzawym wzrokiem spojrzało na świat, świat ciągle piękny, jak ludzie, którzy pochylają głowy nad tymi, co odeszli. Zło uśmiechnęło się ironicznie wiedząc, że ból jaki zadało rozleje się, jak rzeka pochłaniając wiele niewinnych istot Andrzej Iwnowicz, Wrocław 08.11.2026r Pamięci ofiar zamachu w Krakowie dnia 07.11.2026r