Parasole, parasole, męskie, damskie i dziecięce, czarne, żółte i brązowe. Mają dzisiaj wielkie wzięcie. Parasole, parasole, na jesienne słotne dni. Parasole, parasole dajcie mi, bo niebo grzmi. Teraz kiedy prosto z nieba leją się rzęsiste łzy, najpilniejszy jest parasol, więc parasol dajcie mi. Taki zwykły, lub składany, żeby głowę pod nim skryć, bo zamienię się w ropuchę a ja nie chcę żabą być. Pani drwiąco się uśmiecha chustę i kalosze ma. W ręku trzyma parasolkę, chowa pod nią nawet psa. Oczy błyszczą jej, jak gwiazdy, piękna niczym róży kwiat. A mi płetwy wyrastają, bo parasol zabrał wiatr. Dajcie mi choć liść łopianu, mały listek, albo dwa. Nie chce być zaklętym księciem i w zielone w stawie grać. Sosny, słońce, złota plaża, zapach bryzy, morza szum. Gdzie to było? W innym życiu. Teraz tylko plum, plum, plum… Andrzej Iwanowicz, Wrocław 25.10.2026r