To nie czas na pisanie. To czas by umierać. Te ostatnie chwile poświęcam wam moi kochani. Wasz jasny wzrok mnie ubiera w nadzieje. Śmierć nie rodzi się w bezwierze. To właśnie ona jest, śmierć, moja kochana. Umieram bo…
D
Deccu
GromadkaW serwisie od 2006
Chcę być przy niej gdy przytula ją osoba bez twarzy. Chcę być przy niej gdy słychać trzepot skrzydeł motyla zagłady. Chcę być przy niej by wypalać łąki jej smutku, rozpaczy. Chcę być przy niej by rozwijać w…
Przed oczyma tytoniowy żar się tli. Tak bardzo tęskno mi. Do brzóz nad świętymi łąkami. Do borów zaklętych marzeniami. Tak tęskno mi do życia. Do złota duszkiem picia. Widze melodie bukowej gitary. Widze si…
Namiętnie usypiam. Przykryty uczuciem. Śniąc, czuje twoje usta na twarzy. Ty która jesteś. Nasza wskazówka. Nasza stalówka. Blisko. Czytana poezja. Ty która jesteś. Gdzie jesteś? Istniejesz w białych…
Ach. Łąki zielenią głęboko zalane. Przecięte wstęgą śladów bosych stóp. Stepy dla marzeń warte wydeptania. Wsłuchany w głosy nieśmiało rzucam wzrok. Nad białe brzegi i lepsze czasy bogów. Tam gdzie nikt nie usypia. T…
Niedokręcony kran, nocnej melodii rytm wybija. Jestem okrutnie sam. Samotność mnie zabija. Boje się świtu. Komu mam żyć bez ducha? Nie mogę znieść cierpienia mitu. Już tylko łza, tak bezsilna, sucha.
W chwilach za pięknych do opowiedzenia. W czasie, kiedy go nie ma, jest(em) Tylko ciepłe łzy. Boże czy to Ty?
Kropla wina cieniem podszyta, na czarynym stole nieśmialo wysycha. Po cichu. Boi sie świtu. Odbity na niej obraz swiata lekko drży. Kropla wina co kryje w sobie sny.
Nikły płomień tańczący w kominku mówi o wszystkim. O gorącej miłości jak on. O Bogu jasnym jak on. O ludziach ciepłych jak on. O tym, co było i o tym, co będzie. Bo widział on początek i koniec widzieć będzie. Ogień oc…
Utwory: 33
O mnie
barbarzyństwo
- Miejscowość
- Gromadka
- W serwisie od
- 2006
- Ostatnia publikacja
- 23.02.2012
- Wyświetlenia utworów
- 1 880
- Reakcje na utwory
- 41
Publiczne komentarze autora
~gdzieś obok~ · Helen
studiuję archeologię... +
Bądź czymkolwiek · Aditi
tęsknota za tęsknotą (bo jak się kocha to się ciągle tęskni...) motyw trudny do zrealizowania bo często mocno biograficzny jadnek jak juz mówiłem nie zostałem przekonany
Bądź czymkolwiek · Aditi
zwabiony (w momencie wpisu) 14 zajrzałem i przyznaje nie podzielam entuzjazmu. osobiście lubię tzw. enumerację i z tego co pamiętam, a dzisiaj nawet to sprawdziłem, więc wiem że często występowała w poezji barokowej. dlaczego ważne że w barokowej? - otóż w jej przypadku oraz przypadku użycia tej figury [wyliczenia] liczy się taka subtelna sprawa jak koncept. Tutaj ta zasada jest wyraźnie zachowana, ponieważ orzeczony koncept jest, tylko moim zdaniem nie pracuje dobrze. tego rodzaju utwory funkcjonują w ten sposób, że słabo rozbudowaną formę rehabilituję zaskakująca pointa. Pamiętam, że J. Kaczmarski kiedyś powiedział, że ktoś inny powiedział (nie pamiętam kto, przepraszam), że pierwszy artysta, który porównał zęby swojej ukochanej to pereł, a oczy do gwiazd,
był wielkim poetą, a reszta to już nędzni plagiatorzy i kiczmeni. Nie chcę nikogo nazywać w ten sposób broń boże, jednak nie jestem zaskoczony. nie chciałbym również sprawiać wrażenia nie szanującego uczuć innych, bo być może bądź czymkolwiek jest zapisem stanu ducha, więc w takiej sytuacji staram się być szczególnie ostrożny. Sam napisałem kiedyś coś podobnego i naturalnie dziś nie jestem z tego zadowolony(opublikowany na tym portalu jak komuś zależy niech sobie poszuka), jednak kwesta wspomnień i sentymentu karze mi widzieć pewne sprawy inaczej.
Przepowiednia dla Scyta · Deccu
Przepowiednia dla Scyta · Deccu
Łabędzi lot i sztorm · Jimmy
Kompletnie NIC nie zrozumiałem, a szkoda bo moim zdaniem drygnięcie jest. Tylko na boga Jimmy nie próbuj tak wszystkiego zmetaforyzować bo o ile wiem nie o to chodzi. Nie znam motywów, ale wydaje mi się że jak byś się nie bronił to jak na mnie grubo przekombinowane. Zresztą (nie chcąc generalizować)zauważam na portalu durną tendencje -im bardziej niezrozumiale tym lepiej-
czasami jak ten debil się zapomnę · Deccu
Pozwolę sobie na słowa obrony... Jak zaraz się okaże wiersz wierszem nie jest, przynajmniej nie w pierwszym zamyśle, jest to fragment projektu scenicznego, który zdecydowałem się napisać. Zależało mi na pokazaniu, że "postać przechodząca przez drzwi" posiada jakąś co prawda groteskową ale jak by nie było wiedzę powszechną "Jednak wszyscy doskonale wiemy, że..." która naturalnie działa w świecie, jednak kiedy sama staje się uczestnikiem eksperymentu [postać] dochodzi do własnych zaskakujących wniosków, w zasadzie oczywistych, jednak genialnych w swej prostocie. Stąd trzy wykrzykniki, trochę prozaiczności. Poza tym nigdy nie byłem mistrzem ortografii i interpunkcji jednak wydaje mi się że jeżeli nie używana bez potrzeby zwielokrotniona eksklamacja jest jak najbardziej poprawną formą.