Pixie

P

Pixie / 6 lat temu / Egzystencjalne

Pomiędzy oceanami

pytam się czasem czy jeszcze oddycham zatapiam się dryfując na barce w nieznane uszczypnij mnie przywrócisz krążenie ostre światło przebije się zza przymglonych powiek pośpiesz się cza...

0 5

4

P

Pixie / 7 lat temu / Miłosne

Iskra

Błyskawica przecięła niebo, świat z namiętności zapłonął czerwienią. Dni bez fajerwerków, skrzydła motyli do lotu daremnie się unoszą. Tylko mały płomień ogrzewa w dni zimowe, kiedy p...

0 12

9

P

Pixie / 7 lat temu / O zwierzętach

Pieskie życie

Która to już zima na twardym posłaniu, ile lat samotności, wokół zimne ściany. Merdam ogonem, wypatruję spojrzenia, uśmiecham się do człowieka, może los mój odmieni. Głaszcze sierść i pi...

0 9

7

P

Pixie / 7 lat temu / Melancholia

Blue autumn

Żółte liście płyną po niebie, przykrywa je szara mgła, tak blisko, a tak daleko od Ciebie, wiatr mocniej zawieje i chwyta strach. Weź mnie w ramiona nim zniknę, powoli blednę, jak za oknem świ...

0 6

4

P

Pixie / 7 lat temu / Egzystencjalne

W wodzie

rzucić się na głęboką wodę tysiącami igieł rażona w uniesieniu płynąć w nieznaną stronę a może łatwiej spokojnie dryfować ku bezpiecznej przystani

0 7

5

P

Pixie / 7 lat temu / Egzystencjalne

niezgłębiona M

miłość czy to stałość pewność drugiej osoby troska i wytrwałość czy to trzepot serca niepewnego coś ulotnego jak kartka na wietrze nie mogąca się zatrzymać w szalonym wirze by potem opaść...

0 7

7

P

Pixie / 8 lat temu / Egzystencjalne

ciemność

szarość dnia zabrała resztkę światła wypalił się ostatni promień słońca na niebie został tylko popiół w beznadziei bez nadziei i bez ciebie strach pokrył ściany zimny jak lód zmroził do...

0 12

9

P

Pixie / 9 lat temu / Egzystencjalne

zatrzymana wskazówka zegara

odleciały jaskółki tańczące na wietrze zmęczone szarością dnia i płaczącym niebem deszcz zmył sztuczny blask nie bawią już ostre światła miasto oślepia tandetą lęk by coś zmienić więc płyn...

0 6

9

P

Pixie / 9 lat temu / Egzystencjalne

koła czasu

może gdyby ptaki zabrały mój smutek wzleciały do chmur puściły łzy w niebo by spadły ku ziemi kroplami deszczu obmyć twarze spragnionych może wtedy znów wyszłoby słońce

0 7

10