Cienka nitka płynęła po jej policzku Zawsze, gdy była smutna W okowach pierza i ciemności Jednak, gdy tylko czuła czyjeś spojrzenia, Ten wielki ciężar Przejawiał się inaczej -Donośnym śmiechem I wielką pustką
Cienka nitka płynęła po jej policzku Zawsze, gdy była smutna W okowach pierza i ciemności Jednak, gdy tylko czuła czyjeś spojrzenia, Ten wielki ciężar Przejawiał się inaczej -Donośnym śmiechem I wielką pustką