Wietrze czarny, wietrze marny, Tyś ponury, tyś koszmarny! Co łunę naszą porwałeś, I zielinę naszą każdą. Blask, światłość odebrałeś, I chytrze uciekłeś za dzienną gwiazdą. Wietrze biały, wietrze śmiały, W nyniejszych dęba…

Blask księżyca rozpala piec ciemności nocy, Oświetla las życiem tchnący. Gąszcz tajny, jak i niebo, A tam jutrzenka wzbija się nad wierzbą. Podążają za głuchością natury. Zapalcie lampy! Zapalcie świece! Odstraszyć wszelki…