Przejdź do treści
S
Spoks

Spoks

MirachowoW serwisie od 2009

...tak mało siebie znam,tacy jesteśmy jakimi widzą nas inni...

Publiczne komentarze autora

Serducho · Avrilianna

No to już wiesz do czego służy serce. Tylko z nikim się nim nie dziel, całe zatrzymaj dla siebie a wtedy w każdej sytuacji da sobie radę. :) Wiersz dość jasny!, cóż by można dodać jeszcze... :)

W rzeczy samej · muszelka

Wyczuwa się w tym wierszu to drugie denko... Inaczej mówiąc,; Nic lepszego od prostego. A kto by tam chciał sobie życie komplikować. ; Jakem Spoks! :)

ŻEGLARKA · biedroneczka

Jasne!~, moje drzwi zawsze są otwarte, Tylko ryb nie bierz, bo nie będę czyścił i smażył. ; A wiersz nawet taki sobie może być. ; /Tylko zrezygnuj z tych zwrotów grzecznościowych bo to nie list a wierszom nie jest to potrzebne jak i nie wypada /. :)

Róże przyjaźni · muszelka

Nie bez powodu róże są symbolem kobiety i kobiecości. Podobnie jak one; są piękne, skromne, ponętne uwodzicielskie i zmysłowe, ale jednocześnie mogą zadawać ból temu, kto ich nie docenia, bądź nieumiejętnie się obchodzi. To samo dotyczy przyjaźni, a może szczególnie od przyjaźni ta cecha się zaczyna. ; W wierszu prezentujesz oczekiwanie na przyjaciela któremu widocznie kawa nie smakowała. ;)

Złamane mam serce · ewa52

Nie zginiemy i nie poddamy się dopóki tli się nadzieja. I jeszcze odpowiedni cytat; "...życie bez radości to lampa bez oliwy" - Walter Scott ; Mało tego, ale moze to i lepiej ;))

program w tv · tamara

Gdyby nie obrana tematyka, to spytał bym czego to żeś się naoglądała. Tymczasem nawet nie zdajemy sobie sprawy jak rzeczywiście blisko jest światu do apokaliptycznego oblicza. Lecz mimo to wizja nagich dzieci bawiących się w śnieżki do mnie nie przemawia. ; Nieciekawy wiersz, i myślę że nie warto takich wizji szerzyć, nawet gdyby miały okazać się prawdą. :)

Szachy z życiem · rajjimi

Szachy!, niegdyś królewska gra. A dziś mało kto w nią nie pogrywa... ; Przytoczę zatem w tym miejscu fragment swojego wiersza pt. "Utrata danych" ; chaos, przypadek kieruje wszystkim i tylko jedną znajdziesz w nich drogę myśląc że życiem kieruję swoim gram między ludźmi w szachy i Bogiem lecz cóż poradzę, gdy tak głęboko gra ta ma korzeń twardą opokę czekam i marzę, myślę i warzę przyglądam tylko i gram na zwłokę ; Jeżeli interesuje cię reszta tego wiersza, bo nie wiem czy, i kiedy wstawię, to napisz na PW Pozdrawiam :)

Kieszonkowiec · muszelka

Widzę, że nie tylko nieszczęścia chodzą parami.:) Komunikacja, przystanki, poczekalnie... dworce... Ile ludzi tyle sytuacji i okazji. Wszystko zależy od sposobów, spostrzegawczości no i wyobraźni. Niekiedy to można nawet dwóch zawodowców mile zaskoczyć. ; Aczkolwiek bardziej to takie krótkie opowiadanie a nie wiersz. :)

Słodki Od Namiętności Las · VonPaniczoff

A co to za dziwna wyliczanka?! Liczysz te drzewa w lesie a nie widzisz niczego pomiędzy nimi. Pomimo namiętnego zakończenia, suche to i takie oschłe. Na nie!

godziny · Lady Ann

Niekoniecznie tak jest czy musi być. Żyjemy ciągłymi nadziejami, wszelkie poszukiwania są motorem naszego życia i tylko od nas samych zależy ile z życia czerpiemy czy też będziemy czerpali. Co tu dużo mówić! Poniższy cytat wszystko wyjaśni; "Poszukiwanie szczęścia jest motorem ludzkiego życia" - Antoni Makarenko ; To ledwie tyle na ten temat, a wiersz nieco zbliżony tematycznie do kolejnego który wstawiam. "Samotność w net." /zapraszam!/ :)

Słowa niezapisane · bubbl

Pomysł wydaje mi się bardzo ciekawy, aczkolwiek chodzi tu zapewne o zupełnie inny rodzaj samotności...tzw. samotność w internecie. Wbrew pozorom, pomimo tej platformy i narzędzi dialogu i komunikacji jakimi ta dysponuje, ludzie nie potrafią w pełni i właściwie ich wykorzystywać. Nic bardziej jak wszelkiego typu komunikatory czy też portale/blogi pokazują jak ludzie są zdystansowani, ostrożni i zagubieni, tym samym odgradzając się bardziej niż kiedykolwiek. Bardzo złożone są zarówno przyczyny/powody jak i sytuacje/objawy takich zachowań, lecz też zarazem dziwne wydają się niektóre z nich skoro wszystko odbywa się pod osłoną Nick, wirtualnych adresów czy awatarów. Co tu dużo mówić! W ostatnim czasie napisałem wiersz "Samotność w .net" i pomimo dużego uproszczenia wyraziłem ten nieco podobny problem. Tak więc zapraszam, za chwilę wklejam go do wierszy. ; Temat mnie zaciekawia i będę miał na uwadze. Pozdrawiam!

PIERWIOSNEK · slummer

Przepraszam że nieco się wtrącę!; (mmm*), to o czym piszesz nazywa się polecaniem, albo też poleganiem na kimś. Oczywiście w grupie jest to zła metoda gdyż każdy sam wytwarza swój splendor i wizerunek i nie trzeba aby ktokolwiek w tym pomagał lub wyręczał. Niemniej gdyby nie to, to pewnie i Mickiewicz nie był by Mickiewiczem. Oczywiście nie jest to na tyle poważne, ale też nie wszyscy to lubią.

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie