Przekora jak nieokiełznany wiatr otwiera to co zamknięte bez pytania rozerwane na strzępy echa i słowa sępy i ludzie niezrozumiałe maski.. Bywają światy, które uwięzione w butelce i tak przenikają szkło... Gdy zapomnę…

Czasem czekanie jest niemożliwym umieraniem wskazówek, co stanąć nie mogą w pogoni za uśmiechem mijanego człowieka wciąż pozostajemy sobie obcy.. Tutaj gdzie wszystko ma swoje odcienie i kolory świt zbyt czerwony dla czujn…

Wiatr wieje dokąd chce, a człowiek kieruje swoje kroki w różnych kierunkach. Czas przesypuje piasek, cierpliwie układa każde, nawet najmniejsze ziarenko. Każde ziarno walczy codziennie z huraganem siłując się z niewidzialnymi rami…

Nie lubię ostrych odłamków. A Ty? Kruche naczynie rozbija się tak często bez większego powodu.Człowiek przepełniony lękiem czuje jak kruche naczynie, które nigdy nie wie kiedy znów trzeba będzie szukać wszystkich zagubionych eleme…

Krzyk to najbardziej napięta struna, najmocniej naciągnięta nić świadomości.Kiedy ciało nie odpowiada, dusza łączy się z żywiołami i budzi ryk lwa. Drapieżniki mają to do siebie, że działają z zaskoczenia. Przyczajone w zaroślach…

Nowy dzień to ostatnia niezapisana kartka w kalendarzu, czerń atramentu doskonale kontrastująca z białym jak śnieg papierem,to powierzchnia bez plam,poranny rozbłysk leniwie spływającego po zaspanej twarzy zagubionego promienia…

Niebo zasnuło się obiecującą mgłą. Ciężka biała zasłona zamknęła odległy horyzont. Dzisiaj już nic się nie wydarzy-powiedziała. Nagłe uniesienia i wyważone kroki zawsze prowadzą do nieskończoności. Przestań się opierać. Cząstka lu…

..Spokój.. ..to jakaś cząstka uwolniona z czarnej nawałnicy ocalona w ostatniej chwili tuż przed ostatecznym ciosem błyskawicy.. Prąd miał wybudzić jej śpiący od lat umysł.. Silny elektrowstrząs przeprowadzony precyzyjnie…

Zleciały się czarne kruki na moją białą dłoń dusza z kości słoniowej znów roztrwoniona w pył.. Mgła unosząca się nad wodami przepowiada deszcz czasem potrzebna jest tylko jedna mała fala aby zmyć solą ból.. Zaciśnięt…

Miłość jest wypadkową pomyłek jak słońce, które splątało kierunki i zamiast połączyć ciepłym promieniem zmarznięte dłonie spala boleśnie pustą noc.. Kiedy zapukasz nie będzie mnie w domu wyprowadziłam się z tego świata…

Cisza jak równoległy byt nie pyta niemych ludzi nie daje odpowiedzi tylko przez mgłę dostrzec w niej można jakiś dawny zaginiony kształt.. Organizm na członki rozłożony nie wybiera części ani zależności lecz zrywa połą…

Otulona ciepłym wiatrem po omacku oddycham za zamkniętymi oczami żyje dusza jak ślad niepotrzebnego jutra.. Kiedy kończy się oddech noc się zaczyna niczym gorący płomień przenikasz umysł i krew.. Pył wzbiera się jak b…