Od urodzenia nic nie słyszał. Dłońmi mówił, oczyma słuchał. Rozumiał. Słowami własnymi miłość tłumaczył. Żadnego dźwięku ludzkiego nie słyszał. Sumienia głos własny. Tak, głośny i wyraźny. Wieczorami składał ręce i w myślac…

W pustym domu szumiący wspomnień wiatr, Tylko ja, i szkła dna początek. Pamiętam dziś znów złapałem szczęścia część, Lecz uciekło jak życia sens. Ucieleśnienie pragnienia wyobraźni mej, Krąży w głowie, na próżno szukać Cię…

W migającym ogniu świec, wątłym jak nasz koniec, Szukam sensu egzystencji ludzkich wspomnień, W świecie ciszy i milczenia, cierpią ludzie, Ich marzenia, Depresja dna, cierpienia szczyt, Jak długo dadzą żyć? Chwila, znika, C…

W kondensacji uczuć, dziś czasów przetrwać. W bezstronnej obojętności słowa ludzkiego, Które rani jak nic, nic co ludzkie. Lekkim zaledwie Zefirkiem dotrze, Lecz burze rozpęta w niesfornej główce. A wy ludzie krzyczcie, gdy c…