ochłapem nadziei Cię karmili powiązali kabelkami ręce Twoje czekać ...czekać. czas bezduszny ...rany nie zagoił proch i pył pozostał a dusza moja wciąż krwawi..

Młode serce na drogę w plecak Ci wepchnęli Uciekaj synku to dolina ciemna Nie będzie już słońca…

Ślepa Mańka słońca żałowała z dziurawą konewką podczas suszy nakazała kwitnąć potem wydać owoc badylowi bez duszy

Osuszyć bym chciała na Twych skroniach rosę. Rozpalić bym chciała Cię ciałem i sercem. Chciałabym być żarem,pochodnią ogniskiem. Tak bardzo bym chciała... lecz gasnę.

Kiedy Cię zobaczę? Kiedy usłyszę Twój głos? Nudzi mnie to,że płaczę…