W głowie mam potwora albo wariata. Świat widzę opieszale i ceromonialnie. Widzę jeszcze, że panuje chaos na ulicach i w przestrzeni empatycznej. Głupota nie ma już dna. Jest totalny zanik synapsów historii. Jestem na polanie zapomnienia.
Zawsze zaczyna się zwyczajnie,
bez zapowiedzi,
od niczego —
od chwili,
która nie czuje się winna.
Bez planu,
bez porozumienia,
bez świadków.
Nawet bez zamiaru,
który później
chętnie by się przyznał.
Nie o gest tu ch…
W głowie mam potwora albo wariata. Świat widzę opieszale i ceromonialnie. Widzę jeszcze, że panuje chaos na ulicach i w przestrzeni empatycznej. Głupota nie ma już dna. Jest totalny zanik synapsów historii. Jestem na polanie zapomnienia.
Pamiętaj o mnie gdy będziesz, a mnie już łąki przepiękne uniosą nie-pojęte
