Najskrytsze zmysły i pragnienia. Znajdźmy wspólny punkt odniesienia. Bo to co prawdziwe jest uciążliwe. Wciąż myślę skwapliwie jak odejść od bram tego piekła.
egoiste
W serwisie od 2010
W pisaniu staram się nie kierować jakimiś wzorcami.Uważam,że wiersze tak naprawdę to gotuje się we własnym umyśle.Każdego ranka jest on inny - a więc wiersze i podejście do nich zmienia się.
Czuję się jakbym był na dnie najgłębszego najciemniejszego i najzimniejszego oceanu. Nie widzę światła w ciemności. Niebo wali się z trzaskiem , echo katastrofy dociera do mego ucha i zatrzymuje bicie mego serca. Z…
Ty będziesz moją divą , moją muzą i natchnieniem. Ty mnie wysłuchasz... ...ocalisz. Ty będziesz mnie przygnębiać i radować. Będziesz mi śpiewać... ...wysoko... Jak ptak na niebie , będziesz moim błękitem. Cze…
To codzienna walka o oddech. To kolejny krok w głąb otchłani. To przypomnienie o cierpieniu. To nieustanne posypywanie solą ran. To kolejna modlitwa o przetrwanie.
Do trumny tylko jeden krok Do trumny niedaleko To tak blisko i tak ślisko Grabarz wita Grabarz żegna Witam pana Witam panią Jak to miło Tak to pięknie Żegnam pana Żegnam panią Nie zapraszam Chętnie przy…
Krzyknął lud piołunem truty Owinięty niczym w druty Więzi nieprzerwalne Pospalane ogniem czarownice Szarlatany dybne Ohydne ulicznice Lwy pantery psy Wprowadzajcie tnijcie mielcie Na podesty karne Za kodeksy ma…
Publiczne komentarze autora
Autor nie ma jeszcze publicznych komentarzy.
O mnie
- W serwisie od
- 2010
- Ostatnia publikacja
- 12.05.2010
- Wyświetlenia utworów
- 300
- Reakcje na utwory
- 0