nie zmierzoną otchłań codzienności ukrytą  pod twoimi powiekami  dostrzegać zaczynam. twój lęk twoim murem. boisz się unieść powiekę, w rzeczywistość spojrzeć.  by choć raz jeden oddech wziąć nie starasz się nawet pojąć…

Tracę dech wznoszę wzrok ku górze padam na kolana nie mogę już dłużej powietrze tak rzadkie serce prawie nie bije czy właśnie umarłem, czy wciąż jeszcze żyje proszę powiedz mi panie, co ze mną się dzieje skąd taki ból, czemu…

Znów duszę się w swej wyobraźni nie znajduje ucieczki przed lękami patrzę w przyszłość... w moją widzę tylko powieki, tylko ich sięgam nie samobójstwo, nie szał jakiś, opętanie lecz tylko rzeczywistość szeroko pojętą dostrzeg…