O, witam Pani Olu. Znam ten wiersz. O ile pamiętam dostał drugą nagrodę w turnieju im. Rafała Wojaczka w tym roku. Prawda? Gratuluję. A wiersz rzeczywiście udany, świetnie skrojony. Pozdrawiam i dziękuję, że Pani tutaj zawitała - będzie powód do częstszych odwiedzin. Proszę o więcej.

chuj nie edycja - urywa te pieprzone wersy i bełkot jakiś powstaje

A może tak: Za cegły kładąc uczucia/ a za spoiwo pragnienia/ wybudowałem celę/ by oddzielić nas od świata// teraz siedzę w niej sam/ patrzę jak okno na wolność/ grodzi tęsknota/ wyjście blokuje wierność/ rygle pochopnej przysięgi// wolałaś pozostać na zewnątrz/ nie zauważyłem// teraz dzieli nas mur/ z nieważnym wyjątkiem drzwi/ bo klucz zaginął

co do zdrobnień; oczka lepiej gdyby były oczami, ale co do całowania w kolanko, to kolanko się broni - ma właściwy wydźwięk. to zdrobnienie akurat bym zostawił. ciekawy tekst. pozdrawiam

Pani tak na poważnie? a wiersz to kiedy Pani tu wklei?

Ciebie, Twoje - w listach, w wierszach z małej. Zbyt gwałtowna zmiana rytmu pomiędzy pierwszą a druga częścią. Ostatnie zdanie niezręczne, niestety, ale całość do strawienia.

wróciłem do tego tekstu - inspiruje mnie kilka wersów. jeszcze raz to napiszę: bardzo mi się podoba.

ładne to jest

straszne

Pani poczyta może trochę, zanim popisze? hę?

nie? poważnie?

straszne to jest, to coś.