kiedy jadę rowerem po kościele kieruję się w stronę cmentarza- no i już się posypało. Widzę,że ruszyliśmy na poszukiwanie stylu lekkiego, nonszalanckiego, bezpretensjonalnego. Chwali się, ale droga jeszcze dłuuuuga.

Mam wątpliwości, czy jesteś świadoma tego, co piszesz... Nie oceniam osoby autora, oceniam tekst, który autor sam, jak zakładam, dobrowolnie i świadomie ocenie poddał. Wycieczki personalne zdarzają mi się względem Darta i me to, ale ty żadnym z nich nie jesteś. Naucz się oddzielać siebie od swoich wytworów.

Mam wątpliwości, czy jesteś świadoma tego, co piszesz... Nie oceniam osoby autora, oceniam tekst, który autor sam, jak zakładam, dobrowolnie i świadomie ocenie poddał. Wycieczki personalne zdarzają mi się względem Darta i me to, ale ty żadnym z nich nie jesteś. Naucz się oddzielać siebie od swoich wytworów.

Pierwsza całkiem zgrabna. Potem gubi się rytm, styl, napięcie.

Nie jest to zbyt świeży tekst, ale męczy mnie zakończenie. Szukam w tym zakresie inspiracji.

Kocham Juliana, ale ten tekst koło królewskiej stopy nie może leżeć, bo ani w nim polotu, ani żartu .

-kiedyś sięgałem wzrokiem tylko do twych źrenic- całkiem niezły obrazek. Potem niestety tekst wpada w znane koleiny patosu i miałkości.

Dokładnie- typowo szkolny błąd już w tytule.