Próbuję zabić czas, ale on wciąż żyje i dając mi złudną nadzieję, śmieje mi się w twarz. Zabijam czas w oczekiwaniu na to, co ma przyjść, lecz zagłuszam tylko własne marzenie. Chcę zabić czas, by w końcu zatrzymał się w biegu, by przestał wszędzie włazić z „brudnymi buciorami”. Próbuję zabić czas, by nie liczyć każdej z chwil. Lecz on wciąż daje znać o swym istnieniu, kołacząc do drzwi mojego życia. Nie mam ochoty otworzyć, więc rzucam mu tylko na pożegnanie: czasie, jeśli musisz ciągle biec - to biegnij sam i biegnij w swoją stronę! 10.04.2006r.