Spisano co następuje: we dniu 13 lutego, roku Pańskiego 2010 w Sali teatralnej u księdza Jezuity bal karnawałowy odbyć się miał. I kiedy tegoż wieczora wszyscy w Sali jadalnej się zebrali, Szlachcic Zbyszko Herbu Wojciechowski wraz z małżonką powozem z kierowcą zajechali, a wchodząc tubalnym głosem przybycie ichmości zaanonsował. Wnet do jadalni ich poprowadzono i szklanice parującego napitku postawiono. Rozsiedli się u stoła, szlachcic łyk herbaty z szklanicy pociągnął, usta rękawem kontusza wytarł i swym głosem donośnym bal karnawałowy rozpocząć nakazał. Wraz z małżonką swoją Beatą, zgromadzonych do sali balowej zaprosili i prym zabawy wiedli. A gdy ku końcowi się miało i do wyjścia ichmościowie szlachcice zmierzali, kierowca ze śmiechem rubasznym powiedzieć nie omieszkał, że już rad jest na nich oczekiwać. I tak oto historia koło zatacza, lecz nie całkiem prawdą jest, iż Łódź była jedynie kupiecko robotnicza. I jak powiedział sam Zbyszko: „Jamże jest szlachcic i jako tenże do Łodzian się zaliczam!” 16.02.2010r.