Przejdź do treści
N
noemitka

noemitka

WarszawaW serwisie od 2012

Zwyczajny człowiek

Utwory (noemitka)

Nagrania: 2 · Interpretacje tekstów autora

Zobacz nagrania →

zakochany wielbłąd przechodzi przez ucho igielne szczęśliwy plotkuje z aniołami a ja? z kufrem wspomnień grzechami jak kamienie nie przecisnę się wracam trzeba trochę schudnąć

niebieskie ptaki malowane miłością motyle skrzydlate marzenia i ważki z bagażem wspomnień nie boją się życia ja bym się z nimi zamieniła by spełnić to co niemożliwe może kiedyś...

wczorajszy wiersz o miłości wciśniety w kąt dzisiaj nabiera blasku oddycha rozpycha się próbuje zagarnąć niebo wpada między codzienną szarość i czeka na kogoś kto wskaże mu drogę do serca

puste ściany dom bez drzwi z wielkim oknem na miłość serce w skrzypiącym fotelu ceruje stare dobre czasy w kącie okruchy marzeń patrz wyrastają im skrzydła odlatują serce znowu się uśmiecha

Lustra

O sobie

dużo szczęścia we mnie rano przeglądam się w rosie wtulonej w ramiona trawy w południe zniżam niebo by w nim się obejrzeć czekam na wieczór by uśpić samotność wtedy lustrem staje się twoja łza

garść szczęścia i modlitwa na ciepłej dłoni koją smutek wniebowzięta miłość spada deszczem obrażona wiara nie chce zakwitnąć dlaczego? zimny potok słów za wiersze w porę i nie w porę przepraszam

puste ulice samotność skulona za rogiem marzy o gwiazdach noc kradnie oddech życia tylko tęsknota hula szarpiąc cierpliwie struny harfy tak rodzi się muzyka i miłość wychodzi z cienia chowam ją na potem

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie