Przejdź do treści
N
noemitka

noemitka

WarszawaW serwisie od 2012

Zwyczajny człowiek

Utwory (noemitka)

Nagrania: 2 · Interpretacje tekstów autora

Zobacz nagrania →

ten dom był twoim domem różany ogród twoim rajem dzisiaj pozostały tylko ślepe ślady stary płaszcz z dziurą na lepszy świat i zapach niedopitej herbaty odszedłeś jakie to życie jest krótkie

noc utkana zachodem słońca rozgrzesza chore ego z samotności proszę o kromkę miłości by głód choć na chwilę oszukać nie odchodź z księżycem w kieszeni zostań niech niebo zapłacze szczęściem

modlitwa

O życiu

przede mną wieczność jedno życie i boska miłość na odczarowanie grzechów szczęście mieszka za rogiem wiatr niesie zagubione skrzydło anioła otulone pajeczyną wspomnień od niepamięci i łez zachowaj mnie Boże

nie życiową samotność zakopałam w ogródku ogrodziłam płotem zapomnienia no wiesz tam pod starą akacją odeszłam nie zostawiając adresu tylko akacja stała się jakaś inna przyjęła ptaki z biletem donikąd

kiedy spałeś ukradłam ci kawałek życia podmieniłam kilka chwil by oszukać czas zobaczyłam cień szczęścia w lustrze cisza zakurzonych wspomnień szuka dawnych łez sklejam połamane miłości

marzy mi się dom na końcu świata bez adresu z uśmiechnietą jabłonią zapominalskim wiatrem dziurawym płotem bym mogła zakraść się po miłość pragnienie otulone ciszą jest moją modlitwą

chowam przed światem małe smutki wrzucam je do dziurawej kieszeni codzienności lecą w nieznane przed świtem wracają cicho układają się do snu śnią o wielkim szczęściu i sercu utkanym miłością

ubrany był w ciepły oddech nocy skrzydła utkane niebem związały go z ziemią na wieki wieków amen nie mógł odfrunąć bo miłość go zatrzymała Anioł nadziei obudzony cichym szeptem serca usiadł by odpocząć zost…

32 online · lenka

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie