nie sięgam dalej przez otwarte okna pełna garść zgromadzonego wiatru przegania naręcza trocin jak parę życzeń wypowiedzianych nie w porę nic mi nie przeszkadza tyle życzliwych gestów jak w kółku graniastym tańczy a jednak noc kreśli na czarnej tablicy coś na kształt planów na zmyślone życie bez woli i z przypadku