z nicości mdłości krok w tył i dwa w przód zgubiłam siebię rozpadłam cofam sie by znaleźć zbieram kawałki samej siebie jak puzzle na nowo układam podnoszę co zostało fragmenty mnie w innych a jednak ktoś pamiętał nie w…

umieram. z gracją i uśmiechem powoli odchodzę. liście w łazience jesienny dywan? umieram patrząc w góry nieskończoność w gwiazdy spadają a ja z nimi po cichu szepczę życzenie spełni się nim utonę? wydech ciepłości nico…

a jeśli co wtedy czy na zawsze? jak bardzo boleć będzie koniec po takim początku jakim? nie było go jeszcze dym ucieka miesza się z parą a myśli w głowie co dalej co wcześniej co najpierw? niebo dziś sine

zbiegi zdarzeń wydarzeń z czynami myśli ja pytam choć siebie samą odpowiadasz choć nie słyszałeś skąd wiedziałeś? zbiegły się w praniu okoliczności zacieśniły ściegi myśli czy tam u Ciebie daleko też niebo nagle bliżej…

z ości na kości a w miłości? z kaw dwóch na jedną z bliskości w wina ciepłość w przełyku i koca dotyk czuły gdzie druga kawa?

moje demony jak igła z nitką haftują we mnie nowe wzory jak w sieci zaplątana omotana oddycham kolorami nowych ściegów

czekam sprawdzam echo. łyk kawy może teraz? ... czemu czasem cisza tak głośno krzyczy.

szum wokół słów tyle i dźwięków martwe liście żyją kolorami co w środku? słucham bicie serca to moje? więc żyję a może jedynie oddycham?

upadamspadam złap mnie tonę boisz sie nie bój ja boje za nas sięgniesz?

wspomnienia lepkielekkie łatwo zrzucisz przegonisz zaraz przykleją się gdzie indziej jak feliny z niekończącymi się życiami bez końca do końca

kawowość niedzielnych poranków Ty nie lubisz ja litrami chwilowość spokoju ulotna

za czasu kropli kilka za okiem mrugnięć pięć wdech zielona sukienka. i szampan a potem śmiechy uśmiechy czułości jak w piwnicy drzewo prawdziwe i wydech.