nogami głaszcząc chłodne chmury
leciałem z Ikarem
wbrew przestrogom
napajaliśmy oczy pięknym niebem
i wzbijaliśmy się ku górze
coraz wyżej...
koniuszkami palców
dotykaliśmy ogromnego słońca
lecz tym razem
mit wos…
widzę jak słońce
próbuje dostać się
do środka
lecz odór śmierci
zatrzymuje promienie
na brudnej szybie
a tu piguły obok mnie
zamknięte w grobie
z uśmiechem na twarzy
obgadują między sobą
ilu dzisiaj odeszło