chcę prawdziwie szaleć nie tęsknić za starym widokiem we dwoje budzić się w łóżku gdy ust sięgają usta wspólnym oddechem wypełniając płuca poczuć się gwiazdą i krzyczeć chcę spragniona spijać pocałunki przenosząc na skórę…

pytasz nie widzę potrzeby mieszania słów moje usta nie kłamią wypluwam pestki i boli mnie brzuch nerwowo zaciskasz wargi kiedy pytanie uderza w płot przetaczając się po szczeblach rzygam

każdy jest mały z wyobrażeniem o wielkich przestrzeniach muzyka to nic tylko zestaw kolorów bez słów znam twoje problemy takie zwykłe codzienne szarości ukryte w tęczy po burzy nadchodzi cisza ważniejsza od dnia poczę…

powinno się klaskać w dłonie bez obawy na skucie w kajdany za niepohamowane słowa dochodzenia prawdy w słoiku pełnej musztardy do dna nie szybko się dojdzie zjeść cały to tak jak beczkę soli z przyjacielem i wyjdzie p…

Tajemnica korespondencji (w tym również korespondencja przesyłana drogą mailową) jest istotnym elementem prawa do poszanowania życia prywatnego i jest chroniona w szczególności przez: Konstytucję RP w art. 49, zgodnie z którym…

w małych paluszkach poleruje koronkę z porcelany chińskiej na złocie wylanej nareszcie będę się śmiała od ucha do ucha i przylgnę do bogatszych całą gębą rozwartą na ościez czekam na mój skarb jedynka ukruszona podczas otwi…

myślę że jak usiądę pod lipą o której pisał Jan odpocznę sobie i niczego nie zmienię już nie pachnie a pszczoły nadal zbierają miód

odstawiony świat jak na bal spieszą się ludzie młodzi i starzy a dzieci śpią kołysankę nuci wiatr ostatni bal nie dla każdego kłania się świat z muzyką u nóg plącze się krok zabawmy się raz na dwa i trzy to walc może…

nie zapalam światła gasnące słońce powoli zatapia myśli od spojrzeń szybsze za zimne na odwagę drżą palce i nie jest wygodnie ze strachem pod kocem rozgrzewam złudzenia czuję się silna na przeczekanie zabłysnę kiedy przyjd…

jestem możesz kroić całe ciało mierzysz wzrokiem licząc falbanki zdejmuję sukienkę rozpinasz guziki tylko dwa w koronkach zostały palce przymiarka trwa aksamintą skórę łączysz z jedwabiem do kolan zsunięte rajstopy…

pozbierać kości takie ludzkie uniesienie rozrzucone na szczęście nie moje

ponury widok pół-chwili w otwartej przestrzeni puste serce tylko westchnienie bez dźwięku jak życie chrząszcza w mieście czując pułapkę wychodzę z domu opuszczam słowa słyszysz pierścionek nadchodzi smutek