na wpół ubrana zanim dojrzeję do rana coś przepłynie spuszczam wodę w klozecie a we mnie drży powietrze chyba pada na wysuszonych skroniach czuję krople oddycham uspokajając pragnienie wciąż jestem senna zbyt senna aż mi się noc przelewa w wyciszonych żyłach ciągle sama niezaadoptowana w tym mieście muszę uciec za ścianą podniecone głosy tak bardzo im zazdroszczę i nikt o tym nie wie