zawsze widzę ciemność dzięki ogniu płonie co krok widzę światło

moja ręka stuchostracha pierwszego amputuje się sama bez klasy, bez nerwów może chce być pierwsza? może wybić się chce? nie pamiętam akacji smak dźwięczny pozostaje w moich ustach nieznany żałosne to i nieznane kiedy…

jak ptaki powietrze rozrywa w jednym roku którego świadkiem wracający wiatr ze wschodu raz jeszcze uniosła się łuna światła nadzieja poranną rosą usłane różane łoże z baldachimem cień pada jak mucha odkrywa ślady wal…