Wszystkie niechciane uczucia schowam do koperty, zaklejając ją skrupulatnie. Wrzucę paczkę do rzeki z ciężką kulą, by nigdy nie wypłynęły. Utopię uczucia niechciane, te bez szans i perspektyw na przyszłość: parę głupich nastoletnich "zakochań" złamanych obietnic i tą naiwną wiarę w ludzi, w ich szczere intencje i gesty. Wszystko owinę łańcuchem aby jakaś wścibska rybka nie została Pandorą XXI wieku otwierając kopertę zaklejoną ostatnim tchnieniem nadziei. Zrzucę uczucia do rzeki i z mostu Śląsko-Dąbrowskiego będę patrzeć jak giną w falach, odrzucone i wyklęte. Uczucia z koperty zatopionej w kwietniu 2012 pośród wiślanej toni, w mieście stołecznym Warszawie.