oddam ci fragment siebie malutki wycinek przeszłości wysuszę go na parapecie od słońca stanie się cieplejszy w starym pudełeczku po pierścionku mamy umieszczę szklane oko kiedy nim potrząśniesz źrenica zrobi się szeroka mówią że tak się dzieje po śmierci pukiel włosów zwiążę cienką wstążką pozostała z wiązanki po dziadku wieczorem nie zapomnij mojego fragmentu bo parapet już zimny i ćmy się kleją do szyby