Przejdź do treści
Czytanie

Uratuj mnie

Melancholia
zabierz mnie tam gdzie kwiaty nie wiedną ich woń nie słabnie płatki nie wiotczeją oddając śmierci powabną jędrność zatrzymaj czas bym jak posąg zastygła w młodym nadal ciele mogła oddawać pokłony słońcu wypuść mnie z dłoni bym dzikością serca dorównała ptakom lecąc w nieznane za wolnością
81 odsłon

Komentarze (5)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

alienCOM 8 lat temu
' ' Zabiorę Cię...właśnie tam,
Gdzie wolniej płynie czas
Zabiorę Cię...właśnie tam
Gdzie szczęściu nic nie grozi ' '

i nie wypuszczę chociaż chcesz...
DARTANIAN 110 8 lat temu
Bardzo ładny wiersz ze ślicznym fragmentem:wypuść mnie z dłoni
bym dzikością serca
dorównała ptakom
lecąc w nieznane
Pozdr:-)
K
kaja-maja 8 lat temu
jak w Raju jest słodko
tak słodkość nie jedni
odrzucają
przez co ich woń słabnie w:)
K
kaja-maja 8 lat temu
niczym kamień
jak się nie rozkruszy
to wieczności nie doczeka
w skrócie mówiąc
PO co za życia pomnik stawiasz
kiedy też Plac chcesz wykupić
za swoje bogactwo
To wiedz iż też przeżytkiem się staniesz
A Słońce wiesz,zawsze wstaje
Wstaje bladym świtem
nawet gdy się jego nie widzi
jak nad sobą Aniołów dobrych w:):):)
ibis49 8 lat temu
Leć :) Pozdrawiam

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie