Nad mnogim świtem pełnisz swe blaski oddychasz lekko , czuwasz Nie wolno tobie płonąć i gasnąć Jesteś jak burza Nie stoisz w gniewie w okropnym jęku Zaszczuwasz obłoki magii Nie tylko tobie piękni się jutro Zasypiasz , pragniesz I krzyczysz w ciemność W ginące fale W pokrywy czarnej lawy Nigdy nie ujrzysz Białych obłoków Zbyt mocno krwawisz…