Kłębowisk oś czarna owija mordercze cienie ustałe i rwania krzyku zciężałe w nich woda dźwięku wzburzona po niebie świętym stęsknion i jak w noc strachem dręczona Nie widzę przystani wschodniego promyka co winien w dali poczekać i znikać i w wieczne czary podążać wnet młodo i ... witać znużone uczucia chłodu