Wiktor zmęczony usiadł delektując się linią granicy liści i nieba wahadłowymi ruchami gałęzi głaskanych przez wiatr spory ideologiczne przepływały horyzontalnie i miękko pomiędzy konarami pragnień rozpływając się w kałużach argumentów a wszystko pokrywał z wolna kurz Wiktor lubił żonglować idee przelatywały z prawa na lewo z lewa na prawo kołysały się dłonie skupienie i uwaga koncentracja i cios poszukiwanie i pewność niekończące się pijaństwo bez snu wyjaśnienie nic nie rozjaśniło wiedza nie przyniosła mądrości chęć zastąpiła niechęć sens jak wrona usiadł na najwyższej gałęzi wyżej nie podskoczy Wiktor delektuje się linią życie jak na dłoni rysuje obraz liści na tle nieba nic nie pomaga świadomość fraktalnego charakteru kształtu