W powietrzu pachniało leśnymi sosnami. Wokół nas cisza. Byliśmy sami. Stęsknieni za sobą, z końca świadomością, Napawaliśmy się wspólnie swoją bliskością. Na leśnej dróżce, gdzieś w głębi lasu, Staliśmy wtuleni. Zero hałasu. Spojrzał on na mnie, spojrzałam na niego. Uśmiech zagościł na twarzy lubego. Przy nim czułam się dobrze, jak w niebie. - Skarbie, nawet nie wiesz jak bardzo kocham Ciebie. Narkotyzując się zapachem jego, Wtulałam się mocno. Chronił mnie od złego. Jego dłonie delikatne, a ciało tak męskie, Zrobiłabym wszystko by obdarzyć go szczęściem. Liście drzew niespokojnie drżały, Gdy mnie całował nieważny był świat cały. Nagle wszystko pokryła czerń. Otworzyłam oczy... to był tylko sen.