Dzień razem z mrokiem, czasem wszystko wychodzi bokiem. Obudzić się aby przed zmrokiem. W głowie pustka, słabo trochę. Najlepiej zamoczyć usta w porannej kawie. Już gorzej być-nie będzie. Szczęście coraz drożej chodzi, wcale nie słodzi, szkoda, że nie mam choć grama w rękawie na czarną godzinę. Poraz kolejny u mnie w duszy straszne bez końca pranie. Człowiek musi trochę złapać oddechu bo upadnie na kolana. Moja cała szafa wspomnień powinna być wyprana.