Jestem brudny. Ale brudny od czego? Od rzeczywistości, Brudny od wszystkiego. Oblepiony błotem. Myśli mam obdarte I ropieją stare rany, A na nich puchną Pęcherze, drażniąc coraz bardziej Skórę spękaną od piachu i gnoju. Czuję się jak żebrak Pijany gdzieś tam w rowie. Chciałbym już spokoju, Ale nałóg bycia, Gorszy jest od alkoholu.