zakładam kapcie bez patrzenia
nie na tą nogę przekładam na drugą
znowu drętwieje zbyt szybko
ledwo ze dwa (o)krążenia
stanowczo za mało a czoło
perliste od potu i jakoś tak
duszno chociaż wieje zimnem
za oknem jesienna szaruga

wstaję powoli podnoszę głowę
jestem na karuzeli
kolejny raz dzisiejszego dnia
ledwo stoję cóż za zawroty
i za mrowienie od stóp w górę
rozcieram dłońmi mrówki
odpuszczają przegrane
w drzwiach staję odwracając wzrok

dłonie drżą każdy palec z osobna
jak patrzę na nie coś ściska w środku
jeszcze trochę mi zostało z pół opakowania
jednego drugiego trzeciego
zatrzymała się nareszcie
nie wiem tylko na jak długo
znowu pada

Lubawa,29.10.2008r.