Jestem, a może mnie nie ma?
Może to wszystko jest tylko snem,ale jeśli mnie nie ma nie mogę śnić.
Więc gdzie jestem?..Czy jestem?
Tak jestem.
Jestem bo czuję,ból smutek i cierpienie,czuję więc jestem.
Niczego nie chcę prócz tej ciszy i spokojnego długiego snu,
drogi prostej nie zawiłej.
Bym mógł iść nie patrząc za siebie ,przed siebie bez wspomnień,
bez moich myśli.
Lecz droga kiedyś przestaje być prostą,jest wiele innych zawiłych dróg.
Więc dokąd iść?
Czy warto iść?
A może mnie nie ma...
A może to wszystko jest tylko snem?
Czyimś upiornym snem....