w bibliotece

Księgi i ich historie są tak delikatne Płomienie świecy zapalają się i gasną kiedy tylko chcą Kapryśne literki niczym robaczki chodzą tu i tam Za sobą mają tylko czary i stare maniery już i tak nie potrzebne bo tyle co popiół warte Szepty wokół ukazują miłość i szacunek dla zaspanych i ślepych bibliotekarek* Kiedy tak siedzę i zatapiam się w cudzą przeszłość dreszcze są ukojeniem tego co czuję Rozglądam się i szukam teraźniejszości w regałach zakurzonych wspomnień ludzi całkiem obcych ale nie samotnych bo przecież jestem Ja zaczytana miłośniczka ludzi * z całym szacunkiem dla bibliotekarek:)