wpadł przez okno gdy jeszcze spała jak strzałą Amora przebił szybę musnął jej twarz ciepłem docierało aż po czubki stóp pieśćił delikatnie ciało które prężyło się leniwie wybudzając ze snu błyszczące kryształki przenikały przez wazon który mienił się tysiącami barw tańczące kolorowe perełki bała się poruszać aby czar nie prysł jak bańka mydlana stało się ciemna chmura przesłoniła słonko kochany promyczku wróć jeszcze.