Być jedynie spojrzeniem, nie zauważać, nie odczuwać cierpienia, dotyku, świadomości. Nie toczyć przed sobą codziennie głazów. Schować pytania, które tak mnie męczą. Zatopić nieustannie natarczywe "Ja" w morzach, w wodach.  Pozwolić, by wszyscy inni się  zbierali, układali, wspinali. Pragnę zrzucić skórę.  Przemienić się w pył.  Nierozpoznana, nieuchwytna, nieujawniona.